Έχω χάσει λίγο επαφή με το τι γίνεται στην Ελλάδα. Ενημερώνομαι από το twitter και από in.gr, skai.gr, Καθημερινή. Δεν ξέρω αν φταίει που έχω χάσει επαφή, αλλά το timeline μου στο twitter με βρίσκει τώρα τελευταία να μη συμφωνώ.
Διαβάζω συγκεκριμένα συχνά στο twitter και από πολλούς ιστολόγους ότι φταίει ο νεοφιλελευθερισμός. Νεοφιλελεύθερες συνταγές της τρόικας και του ΔΝΤ. (Συμπτωματικά τα ίδια είπε και ο Τζουμάκας τις προάλλες). Μετά διαβάζω ότι ο Ρέππας δηλώνει ότι έκλεισε ο κύκλος της εφεδρείας και αναρωτιέμαι πού είναι ο ανάλγητος φιλελευθερισμός που δεν τον βλέπω. Πού είναι οι ιδιωτικοποιήσεις, πού είναι οι απολύσεις στο δημόσιο, κλπ.
Αυτό που βλέπω είναι το ακριβώς αντίθετο. Το κράτος, του οποίου το πρόβλημα δανεισμού μας οδήγησε εδώ, προσπαθεί να διατηρήσει τον εαυτό του αλώβητο. Το κράτος και το κομματικό σύστημα. Τα μέτρα που παίρνονται είναι οριζόντια και έχουν σκοπό να μαζέψουν χρήμα για να το πετάξουν στη μαύρη τρύπα του αντιπαραγωγικού και αναποτελεσματικού κράτους, αντί να δουν πώς μπορεί αυτό το κράτος να γίνει αποτελεσματικό. Το πρόβλημα στην ανεργία θα επιλυθεί με την αύξηση στη στρατιωτική θητεία ώστε να μειωθούν τα νούμερα. Πηγαίνουμε ολοταχώς προς επανάληψη του σήριαλ «μας δίνουν δεν μας δίνουν τη δόση» και αντί να κοπεί ξέρω γω το επίδομα πλυσίματος χεριών (αν υπάρχει ακόμα, δεν ξέρω μπορεί να το κόψανε), στο τραπέζι μπαίνει η μείωση μισθών στον ιδιωτικό τομέα επειδή τάχα το απαιτεί η τρόικα.
Η τρόικα και οι δανειστές το μόνο που απαιτούν είναι τα λεφτά τους πίσω και με τόκο από το κράτος στο οποίο τα δάνεισαν. Το κράτος από την άλλη αντί να κοιτάξει να περικόψει τις δαπάνες του και να φτιάξει σύγχρονες υπηρεσίες (χωρίς το κλασικό «από μένα τελειώσατε, περάστε τώρα και από το πρωτόκολλο για υπογραφές και είστε έτοιμος») προσπαθεί να μείνει ίδιο κι απαράλλαχτο. Τα δανεικά θα τα πληρώσουν τα κορόιδα και η χώρα θα καταστραφεί, ίσως γυρίσει και στην εύκολη λύση της δραχμής, ώστε να μην χαλάσει το σύστημα.
Αυτό, δεν το λες νεοφιλελεύθερη πολιτική. Αυτό το λες υπερασπίζομαι το κράτος και είναι το ακριβώς αντίθετο.
Για κάποιο λόγο, όταν πρόκειται για κράτη (ή για τράπεζες...), το θέμα του δανεισμού γίνεται τόσο μα τόσο πολύπλοκο. Δεν θα έπρεπε να διαφέρει από το δανεισμό των φυσικών προσώπων. Θες να ζεις με δανεικά; Δικαίωμά σου, αλλά έχει κόστος. Θα μπορέσεις να το πληρώσεις; Αν όχι, θα έχεις συνέπειες. Στην περίπτωση της Ελλάδας το θέμα είναι πώς θα καταφέρουμε να μην πληρώσουμε το χρέος (βλέπε και το ντοκιμαντέρ Debtocracy για παράδειγμα), ποιος τα έφαγε, πού πήγαν τα λεφτά. Άντε και δεν το πληρώνουμε σου λέω εγώ. Αν το κράτος από μόνο του παράγει χρέος, δεν είναι λογικό ότι αν δεν το πληρώσουμε μία, δύο, τρεις, ε μετά δεν θα το δανείζει κανείς αυτό το κράτος; Από που θα έρθει αυτό το μαγικό χρήμα; Εσείς θα συνεχίζατε να δανείζετε κάποιον με τέτοια συμπεριφορά;
Βασικό αίτημα θα έπρεπε να είναι όχι τα κλάματα του Βενιζέλου που αν δεν ήταν η τρόικα, όπως λέει και ο ίδιος, θα έκανε πολιτική παροχών. Πολιτική παροχών με δανεικά. Βασικό αίτημα θα έπρεπε να είναι να εξορθολογιστεί το κράτος και όσοι δεν χρειάζονται να απολυθούν όπως θα συνέβαινε και στον ιδιωτικό τομέα και να ψάξουν αλλού για δουλειά. Σε όλες τις εταιρείες συμβαίνει όταν πάνε καλά να μπορούν να προσλαμβάνουν κόσμο και όταν δεν πάνε καλά να αναγκάζονται να κόψουν θέσεις. Έτσι είναι η πραγματικότητα. Δεν είναι θέμα ιδεολογίας, είναι θέμα αριθμών. Όσοι πιστεύουν ότι το κράτος δεν πρέπει να λειτουργεί σαν εταιρεία αλλά έχει κοινωνικό ρόλο πρέπει να έχουν στο νου τους ότι το κράτος πρέπει πρώτα από όλα αυτό το ίδιο να λειτουργεί όσο πιο αποδοτικά γίνεται με το λιγότερο κόστος γιατί πρόκειται για τα λεφτά όλου του φορολογούμενου λαού. Όσο περισσότερα απά αυτά τα λεφτά πάνε στο λίπος, τόσο λιγότερα μένουν για επιδόματα ανεργίας για παράδειγμα. Αλλά, βέβαια, αυτό το πρόβλημα το λύσαμε με τα δανεικά.
Δυστυχώς το αίτημα αυτό δεν φαίνεται να είναι δημοφιλές. Άλλωστε το κράτος χτίστηκε ακριβώς για να είναι αντιπαραγωγικό ώστε να έχουν μισθό όλοι. Όλοι αυτοί έχουν δυνητικά κάτι να χάσουν και το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να ψηφίσουν το άλλο κόμμα που υπόσχεται ότι θα επαναδιαπραγματευτεί τη συμφωνία... μέχρι την επιστροφή στη δραχμή, τον πληθωρισμό, την υποτίμηση και την εξαθλίωση της χώρας. Και για όλα αυτά βέβαια ποιος φταίει; Θα φταίει ο νεοφιλελευθερισμός!
Η ειρωνεία είναι ότι το ΚΚΕ στον 902 (νομίζω και ο Σύριζα στον «Στο Κόκκινο») απολύουν κανονικά, δυστυχώς, κόσμο. Έτσι είναι η πραγματικότητα. Πώς να πληρώσει τους λογαριασμούς του ο 902, να βγει και να πει είμαι κομμουνιστικός σταθμός άρα το μισθολογικό κόστος είναι μια απάτη των αφεντικών άρα δεν χρειάζεται να πληρώσω; Αυτά τα ωραία τα λένε όταν πάνε και εμποδίζουν «απεργοσπάστες» άλλων εταιρειών που θέλουν να δουλέψουν, που δεν είναι του κόμματος. Αν δεν είσαι κράτος να ζεις με το μύθο των δανεικών, κάποια στιγμή βλέπεις ότι δεν βγαίνεις και αναλαμβάνεις δράση. Μακάρι να μπορούσε και ο 902 να αναγκάσει να πληρώσει τους λογαριασμούς του ο κάθε ιδιοκτήτης ακινήτου μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ. Δυστυχώς αυτή τη μαγική ικανότητα την έχει το «νεοφιλελεύθερο» κράτος... τα ταμεία θα γεμίσουν, όσο μπορεί να γεμίσει ένα βαρέλι δίχως πάτο, με τα λεφτά των εργαζομένων και των επιχειρήσεων, δημοσίου και ιδιωτικού τομέα. Η ανεργία θα μειωθεί στέλνοντας τους ανέργους φαντάρους όσο χρειαστεί, ενδεχομένως γιατί όχι στη Μακρόνησο, τώρα που έχουμε και υπουργούς του ΛΑΟΣ. Μέχρι την επόμενη δόση, το κράτος θα επικρατήσει. Δεν είναι η Βόρεια Κορέα, είναι η Ελλάδα. Και δεν είναι η Ελλάδα του μνημονίου, το μνημόνιο είναι η συνέπεια. Είναι η Ελλάδα του κράτους των δανεικών. Αυτό είναι η αιτία.
Προτεινόμενο άρθρο, στα αγγλικά, ένας Ούγγρος εργοδότης εξηγεί γιατί δεν μπορεί να προσλάβει κάποιον. Τυχόν ομοιότητες με την Ελληνική πραγματικότητα είναι συμπτωματικές.